Rosa Cedrón- HIMNO NACIONAL DE GALIZA

Gala "100 anos do himno" (Tvg)Gran Teatro de La Habana- Sala Federico García Lorca.Orquesta Sinfónica Gran Teatro de La Habana & Coro Teatro Lirico Nacional & Rosa Cedrón.Os Pinos.(Himno galego)¿Qué din os rumorososna costa verdecenteao raio transparentedo prácido luar?¿Qué din as altas copasde escuro arume arpadoco seu ben compasadomonótono fungar?Do teu verdor cinguidoe de benignos astrosconfín dos verdes castrose valeroso chan,non des a esquecemento da inxuria o rudo encono;desperta do teu sonofogar de Breogán.Os bos e xenerososa nosa voz entendene con arroubo atendeno noso ronco son,mais sóo os iñorantese féridos e duros, imbéciles e escurosnon nos entenden, non.Os tempos son chegados dos bardos das edadesque as vosas vaguedadescumprido fin terán;pois, donde quer, xigantea nosa voz pregoaa redenzón da boanazón de Breogán.Teus fillos vagorososen que honor soo late,a intrépido combatedispondo o peito van;se, por ti mesma, librede indigna servidumee de oprobioso alcume,rexión de BreogánÁ nobre Lusitaniaos brazos tende amigos,ós eidos ben antigoscon un punxente afán;e cumpre as vaguedadesdos teus soantes pinosduns máxicos destinos,¡oh, grei de Breogán!Amor da terra verde,da verde terra nosa,acende a raza briosade Ousinde e de Froxán;que aló nos seus garridosxustillos, mal constreitos,os doces e albos peitosdas fillas de Breogán;que á nobre prole insinenfortísimos acentos,non mólidos concentosque ás virxes só ben están;mais os robustos ecosque, ¡oh, patria!, ben recordasdas sonorosas cordasdas arpas de Breogán.Estima non se alcanzacun vil xemido brando;calquer requer rogandocon voz que esquecerán;mais cun rumor xigante,subrime e parecidoao intrépido sonidodas armas de Breogán.Galegos, sede fortes,prontos a grandes feitos;aparellade os peitosa glorioso afán;fillos dos nobres celtas,fortes e peregrinos,luitade plos destinosdos eidos de BreogánAutor: Eduardo Pondal Música de Pascual Veiga

2752 reproducciones.

Comentarios cerrados